Powszechnie stosowane materiały do produkcji izolatorów to szkło i porcelana. Spośród materiałów organicznych (tworzyw sztucznych) tylko nieliczne spełniają wymagania stawiane materiałom elektroizolacyjnym stosowanym w urządzeniach napowietrznych.

Pomysł zastosowania ceramiki polimerowej do produkcji izolatorów zrodził się w pracowniach badawczych firmy Westinghouse (Stany Zjednoczone) w latach 60 ubiegłego wieku. Obiecujące wyniki badań doprowadziły w latach 70 ubiegłego wieku, do uruchomienia na skalę przemysłową produkcji izolatorów liniowych napowietrznych średnio i wysokonapięciowych. Izolatory te zostały zainstalowane na liniach przesyłowych w takich krajach jak USA, Wielka Brytania, Brazylia, Ekwador, Meksyk, Indie, Australia.

W Polsce prace nad opracowaniem tworzywa kompozytowego do zastosowań elektroizolacyjnych, z przeznaczeniem do budowy izolatorów napowietrznych, prowadził Instytut Elektrotechniki Oddział Technologii i Materiałoznawstwa Elektrotechnicznego we Wrocławiu w latach 90 ubiegłego wieku.

 

Wytrzymałość na zginanie:	80-100 MPa
Udarność:	2,8-3,3kJ/m2
Temperatura ugięcia pod obciążeniem 1,85 MPa	106-108 st.C
Gęstość	2.0-2,2 g/cm2
Oporność powierzchniowa	1013 - 1015Ω
Oporność skrośna:	10 14 – 10 15 Ωcm
Współczynnik strat dielektrycznych:	50 Hz - 0.064  100 Hz - 0.033
Stała dielektryczna:	4,5-5,5
Odporność na łuk WN (IEC-61621)	>240 s. bez ścieżki przewodzącej
Odporność na działanie prądów pełzających (IEC-587)	3,5 kV/6h
Wytrzymałość elektryczna	13,6 kV/m

 

Z materiału tego wykonano w warunkach laboratoryjnych serię izolatorów na linię 20 kV i zainstalowano je w 1998 r. w Rejonie Energetycznym Głogów. Do chwili obecnej izolatory te pracują bez zarzutu.

W 2008 r. nasza firma zakupiła w Instytucie Elektrotechniki Oddział Technologii i Materiałoznawstwa Elektrotechnicznego licencję na stosowanie do produkcji izolatorów, rozwiązania technicznego pt. "Dielektryczna kompozycja konstrukcyjna".
Nowym materiałem kompozytowym jak i nowymi opracowanymi przez Nas izolatorami interesują się środowiska naukowe. Świadczą o tym dyplomowe prace inżynierskie opracowywane na Politechnice Wrocławskiej i Szczecińskiej.

Izolatory wykonane z ceramiki polimerowej charakteryzują się następującymi cechami:

• powierzchnia izolatora ma właściwości hydrofobowe oraz samoczyszczące
• ekologiczna produkcja
• nie wymagają szkliwienia
• temperatura formowania - do 100 oC
• okucia stanowią całość z izolatorem
• parametry elektryczne takie same jak porcelana
• są zdecydowanie bardziej odporne na uszkodzenia (pęknięcia, uderzenia) mechaniczne zachodzące podczas transportu, montażu oraz eksploatacji
• doskonała odporność na gwałtowne zmiany naprężeń mechanicznych
• duża odporność na szoki temperaturowe

Dzięki doskonałym właściwościom elektroizolacyjnym, niskim kosztom materiałowym oraz energooszczędności procesu produkcji, izolatory wykonane z ceramiki polimerowej stanowią techniczną i ekonomiczną alternatywę dla izolatorów wykonanych z porcelany.